جلد شده است . اين نسخه با وجود قدم خالى از غلط نيست و در بعض مواضع ، مطالب تلخيص شده ، ولى روى هم رفته نسخهء صحيح معتبر خوبى است : خصايص رسم الخطى و املائى : مهمترين خصايص رسم الخطى و املائى نسخهء م بدين قرار است : 1 - علامت مدّ الف ممدود بسيارى از كلمات گذارده نشده و ما آن را در جاهاى لازم نهاده‌ايم . 2 - همزهء اول ضماير گاه حذف و گاه اثبات شده ، مانند « ازو » و « برو » و « اندرو » و « ازين » و « برين » و « اندرين » يا « از او » و « از اين » 3 - در كلمات فارسى و عربى مختوم بالف در حالت اضافه يا توصيف كسرهء اضافه گاه به شكل ياء ( ى ) و گاه به شكل همزه ( ء ) بعد از الف نموده شده ، مانند : « اجزاى دماغ » و « وراى بلور » و « اجزاء چشم » و « چيزهاء طبيعى » و « هواء لطيف » و « مثالهاء روشن » ، و ما در طبع آن را اغلب به صورت ياء ( ى ) نوشته‌ايم . 4 - همزهء « است » در كتابت غالبا حذف شده ، خواه در كلمات مختوم بحروفى كه انفصال آنها از حرف بعد محتومست ( يعنى حروف منفصل : ا ، د ، ذ ، ر ، ز ، ژ ، و ) ، خواه در موارد ديگر ، مانند : « بيشترست » و « چراست » و « بسيار است » و « اجزاست » ( بجاى اجزاء است ) و « ديگرست » و « خرشيدست » و « علومست » و « افراطست » و « جسميست » ، ما نيز آن را گاه حذف و گاه ثبت كرده‌ايم . 5 - در آخر بعض كلمات مختوم بالف ( در غير حالت اضافه ) گاه همزهء